Hoe het begon: 19 en zwanger (1)

robinenelineklein

Toen ik 18 was, ging ik het huis uit. Na een flinke ruzie pakte ik mijn spullen en rende de straat op. Ik wist precies waar ik heen wilde. Want na al die jaren dat ik in hetzelfde saaie stadje had gewoond, bleek de liefde van mijn leven, Robin, één wijk verder te wonen.

Met een gymtasje onder mijn arm liep ik over de groen uitgeslagen stoepen. Ik had niet veel bij me, genoeg voor een paar dagen. Ik zou even blijven logeren tot ik alles weer op een rijtje had. Robin woonde nog bij zijn ouders, maar die ontvingen me met open armen.

Zo heb ik drie maanden bij mijn schoonouders gewoond. Ik voelde me er zo welkom dat ik soms nog een beetje heimwee heb naar deze gezellige tijd. Voor het eerst vierde ik kerst met cadeautjes onder de boom, en toen ik slaagde voor mijn HAVO stond er een taartje voor me klaar. Het ging goed, ook samen met Robin. We deelden een zolder, en besloten samen het avontuur aan te gaan. En zo verhuisden we naar een klein, slecht onderhouden appartementje in diezelfde kleine stad.

Het was een paleis voor me.

Ik had een eigen huis! Mijn eigen keuken, mijn eigen tuintje en zelfs twee slaapkamers! De boel viel van ellende uit elkaar en de douche werd overgenomen door een onverslaanbare schimmel, maar ik was gelukkig. We zaten krap, maar dat zorgde ervoor dat ik enorm waardeerde wat ik had. Wat was ik blij dat ik een paar euro over had om een wasmand te kopen!

De tijd ging snel. Toen we een jaar samen waren gingen we voor het eerst samen op vakantie. We hadden gespaard en konden ons niet alleen een paar dagen in een tentje veroorloven, maar zelfs een paar nachten in een heus kasteel. En niet zomaar eentje…

challainvoor

Een echt sprookjeskasteel

We reden het hof binnen en we stapten uit de auto voor een foto. Het kasteel was echt wat je je bedenkt bij het woord “kasteel”. Witte torentjes, ramen met een ronding bovenin, grote deuren… De prinses in mij kwam naar boven. Ineens stond Robin voor me en met een grote grijns ging hij voor me op één knie…

We genoten van onze tijd in de torenkamer van dit prachtige kasteel. Maar er hing één dreigend wolkje aan de blauwe lucht van onze vakantie: ik zou net die week ongesteld moeten worden. Ik was bang dat ik daar met buikpijn op bed zou liggen, maar ik had geluk: mijn ongesteldheid bleef uit.

De week nadat we thuis kwamen, begon ik me toch af te vragen waar die menstruatie nou bleef. Aangekomen in ons eigen paleis kocht ik toch maar een test. Gespannen wachtten we af. De minuten leken eeuwig te duren. Tot het resultaat daar op het schermpje verscheen: zwanger.

Het volgende avontuur stond alweer voor ons klaar…

(wordt vervolgd… volg mij op Facebook om het vervolg niet te missen!)

challainrobineneline

5 thoughts on “Hoe het begon: 19 en zwanger (1)”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge